( و بندگان خدا كسانى هستند كه بر زمين با فروتنى راه مىروند و هنگامى كه نادانان آنان را مخاطب قرار دادند درود مىگويند . و كسانى كه براى پروردگارشان شب را در سجده و قيام به بامداد مىرسانند . و آنان هستند كه مىگويند : اى پروردگار ما ، عذاب دوزخ را از ما برگردان زيرا عذاب دوزخ زيانكارى است . دوزخ قرارگاه و جايگاه بديست . و آنان هستند كه هنگامى كه انفاق كنند اسراف ننمايند و بخل نورزند و حد معتدل ميان آن را انتخاب ميكنند . و آنانند كه خداى ديگرى را با خداى يگانه نمىخوانند و نفسى را كه خدا تعدى به آن را تحريم كرده است نمىكشند مگر از روى حق و آنان مرتكب زنا نمىشوند و هر كس كه آن كار زشت را مرتكب شود گرفتار مجازات مىگردد . روز قيامت عذاب او چند برابر مىشود و با پستى در آن عذاب جاودان مىماند . مگر كسى كه توبه كند و ايمان بياورد و عمل صالح انجام بدهد ، پس آنان هستند كه خداوند گناهانشان را به حسنات تبديل مىنمايد و خداوند بخشاينده و مهربان است . و هر كس كه از گناهان بازگشت كند باز گشتى به سوى خدا مىنمايد . و آنان كسانى هستند كه در مجالس باطل و ناشايست حاضر نمىشوند ( 1 ) و هنگامى كه از جايگاه ارتكاب گناه بگذرند مانند اشخاص كريم [ كه از زشتىها رويگردانند ] مىگذرند . و آنان كسانى هستند كه اگر به آيات پروردگارشان تذكر داده شوند در برابر آنها كر و كور

--> ( 1 ) در تفسير كلمه زور كه در منابع مربوط به غناء نيز آمده است مطالبى گفته شده است . شيخ ابو على طبرسى در مجمع البيان ج 7 ص 181 چنين مىگويد : « زور عبارتست از مجالس باطل كه شامل مجالس غنا ، نيز مىشود و فحش و زشت گوئى . ضحاك مىگويد : زور يعنى شرك . زجاج گفته است : زور در لغت دروغ است و دروغى بالاتر از شرك نيست . از محمد بن سيرين نقل شده است كه زور عيدهاى كفار اهل ذمه است و مجاهد زور را به غناء تفسير كرده است و اين تفسير از امام محمد باقر و امام جعفر صادق عليهما السلام نقل شده است . على بن طلحه زور را به شهادت دروغين تفسير نموده است » به نظر مىرسد زور معناى جامعى دارد كه همان بىاصل و بىاساس و باطل است كه همهء مفاهيم منقوله در بالا مصاديق آن مىباشند . )